کد خبر: ۷۶۹۵۹
تاریخ انتشار: ۱۲ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۰:۰۷
شهرفردا از کمربند سبز پایتخت گزارش می‌دهد
توسعه فضای سبز شهری یکی از شاخص های توسعه یافتگی شهرها تلقی می شود که با انتخاب گونه‌های درست جنگلی می‌تواند نقش ریه‌های کلانشهر آلوده به دود و ماشین را ایفا کند و در تقویت آب سفره های زیر زمینی نیز موثر باشد.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری - تحلیلی «شهر فردا»، ایجاد کمربند سبز در اطراف شهرها عمدتا با هدف ایجاد فیلترهای طبیعی، کاهش آلودگی، جلوگیری از تغییر کاربری و خلق یک اکوسیستم طبیعی پیش بینی می شود، که شاید مهمترین اثر آن در کلانشهری توسعه فضاهای سبز شهری و تولید اکسیژن باشد. 

علاوه بر این، گیاهان با فرآیند تعریقی که انجام می‌دهند دمای محیط را تعدیل می‌کنند، به‌طوری‌که پوشش‌های گیاهی قادرند در گرم‌ترین روزهای تابستان دمای محیط پیرامون خود را تا 4 درجه سانتی‌گراد کاهش دهند و در عین حال 50 درصد بر رطوبت هوا اضافه کنند. از دیگر تأثیرات عمده ایجاد فضای سبز جذب گرد و غبار است، به‌طوری‌که یک هکتار فضای سبز شهری از نوع درختی و پوشش چمنی و بوته‌ای قادر است در هر نوبت بارندگی 68 تن گرد و غبار را جذب کند.

به گفته علی‌محمد مختاری، در طرح توسعه فضای سبز تهران بیشتر گونه‌های گیاهی بومی و سازگار با شرایط آب و هوای تهران و درختان پهن برگ به جای سوزنی‌برگ‌ها کاشته می‌شود، زیرا با توجه به آلودگی هوا و وجود ریزگردها این گونه‌ها مقاوم‌تر هستند.

چگونه کانادا و آمریکا کمربند سبز حفاظتی ساختند ؟

در دهه 1970، ایالت اورگون آمریکا به اجرای سیاست‌های سخت گیرانه درباره رشد مرزهای شهری در اطراف تعدادی از شهرها پرداخت که شامل شهر پورتلند می‌گردید، که اقدام به جداسازی زمین‌های شهری از زمین‌های روستایی، در قسمت‌هایی که اجازه رشد شهری وجود داشت نمود. در نتیجه، رشد شهر، محدود به مناطق موجود و پر از ساختمان گردید و بدین ترتیب از ورود به مزارع کشاورزان، جلوگیری شد.

بسیاری از سازندگان و تاجران با این طرح مخالفت نمودند و گفتند که این کار باعث صدمه زدن به اقتصاد می‌شود، ولی پورتلند در حال حاضر به عنوان یکی از سرزنده‌ترین شهرها در قاره آمریکا شناخته می‌شود. این عمل باعث فشرده کردن تراکم، افزایش امکان پیاده روی و کم شدن هزینه انرژی و حمل و نقل برای خانه‌ها و امور تجاری گردیده است.

در کانادا، شهر انتاریو اقدام به تصویب قانون برنامه توسعه ناحیه اسب بزرگ کفش طلایی، به منظور تشویق رشد شهرهای کوچک و بزرگ از طریق فشرده سازی تراکم نموده، به جای آنکه این رشد از طریق پراکندگی و گسترش یک شهر وابسته به خودرو باشد. انتاریو همچنین اقدام به اجرای کمربند سبز به وسعت 8/1 میلیون جریب برای کشتزارها و فضاهای سبز محافظت شده در اطراف شهرهایی شامل تورنتو، هامیلتون، مارکهام و برلینگتون کرد.

گونه‌های مقاوم به خشکسالی در طرح کمربندی به بار نشستند

بر اساس آمارهای موجود سرانه فضای سبز هر شهروند از سال 64 تا 84 یعنی طی 20 سال 8.5 متر اضافه شد و به 9 متر رسید. پس از آن طی 8 سال به ازای هر شهروند تهرانی، 6 متر به سرانه سبز اضافه شد. این روند در حالی شکل گرفت که پس از آن با ساخت بیش از 200 بوستان دیگر در شهر تهران سرانه فضای سبز هر شهروند تهرانی به 15 متر مربع رسید.

حال اینکه با وجود اقلیم نیمه خشک تهران، بیش از 95 درصد فضای سبز در سال 65 با استفاده از آب شرب آبیاری می شد، اما امروز این مهم با استفاده از آب خام آبیاری می شود. در واقع آبیاری توسط چاه ها، قنوات و آب های جاری صورت می گیرد. طی 10 سال گذشته نیز با وجود کمبود آب، مدیریت فعلی شهری با تملک باغات قدیمی به احداث بوستان و فضای سبز در مناطق خشک اقدام کرده است، در حال حاضر نیز بوستان های محله ای، منطقه ای و فرا منطقه ای شهر تهران به 2 هزار و 130 مورد رسیده است.
 
فرهنگ قصریانی، استاد دانشگاه و عضو هیات علمی موسسه تحقیقات جنگل و مرتع در گفت‌وگو با خبرنگار پایگاه خبری - تحلیلی «شهر فردا»، گفت: کنلگ احداث کمر‌بند سبز پيرامون شهر تهران در ‌هاشم ‌آباد و دولت ‌آباد در سال 64 زده شد. روند توسعه جنگل كاری نيز از سال 57 تا 66 نزولی و از آن پس تا پايان سال 1381 صعودی بوده است.

وی افزود: حال اینکه روند توسعه فضاهای سبز پایتخت از حدود سال ۶۵ آغاز شد و این در حالی است که یک هزار و 730 پارک تا اواخر سال 91 ساخته شد و همین امر سبب شد تا مساحت فضاهای سبز و جنگل کاری که در دوران پیش از انقلاب 2 هزار و937 هکتار بود به 40 هزار هکتار برسد.

این استاد دانشگاه با اشاره به تمهیدات مدیریت شهری برای توسعه فضای سبز تاکید کرد: سازمان بوستانها و فضای سبز شهر تهران براساس احکام برنامه پنج ساله دوم شهرداری تهران سالانه توسعه 1000 هکتار جنگل کاری را در دستور کار خود قرار داد و در برنامه سال جاری نیز توسعه کمربند سبز شهر تهران در پروژه های جنگل کاری استحکامات، خاتم الانبیاء، البرز مرکزی، غدیر، حاشیه رودخانه کن، تلو (فاز 2)، مجتمع پردازش آرادکوه و طرح توسعه شمال غرب پارک جنگلی کوهسار در اراضی حاشیه مناطق 1،  4، 5، 20 و 21 با مجموع مساحت 1000 هکتار  به انجام رسیده است. 
 
این عضو هیات علمی دانشگاه خاطر نشان کرد: اهمیت فضاهای سبز در محیط شهری تا آن حد است که به عنوان یکی از شاخص های توسعه یافتگی جوامع مطرح بوده و نبود آن به معنی عدم وجود سلامت و تندرستی در شهرها تلقی می شود، به طوری که حتی مفهوم شهر بدون وجود فضای سبز، قابل تصور نیست و البته موسسه تحقیاقات سازمان جنگلها نیز با معرفی گونه ای مقاوم به خشکسالی در به بار نشستن این جنگلها نقش موثری داشته است.

این استاد دانشگاه تاکید کرد: معتقدم این طرح نه تنها تهدیدی برای منابع آبی تهران نیست بلکه با داشتن کارکردهای مختلف از جمله جلوگیری از تغییر کاربری اراضی و گرد وغبار باید توسعه پیدا کند. 

عاقبت کمربند سبز تهران

به سرانه فضای سبز کلانشهر تهران در دهه اخیر با احداث پارک جنگلی یاس در حدود 70 هکتار به شهر و کمربند سبز تهران اضافه شده است. تعدادی پارک وسیع مانند پارک نهج البلاغه، جوانمردان و بوستان‌های بزرگ دیگری در تهران احداث شده که این موارد به عنوان داشته‌های جدید در فضای سبز تهران مطرح هستند.

با توجه به تعریف اولویتها، طرح کمربند سبز در ابتدا در منطقه جنوب تهران اجرا شد و بیش از 80درصد از جنگل كاری‌های آن به اتمام رسید. 20درصد باقیمانده عمدتا به علت وجود كارگاه‌ها، مناطق مسكونی و كارخانجات دولتی ناتمام ماند. پروژه های اجرا شده شامل حسن آباد، احمد آباد مستوفی، پارک افرا، اراضی صحن مطهر امام خمینی (ره)، پارک توسكا، آزادكوه، غنی آباد، بی‌بی شهربانو، اراضی كارخانه سیمان، پارک جنگلی آزادگان، پادگان های نصر، جان‌بزرگی، حق‌بیان و انصار الحسین می‌شود. در شمال تهران نیز پارک جنگلی غزال، اراضی دانشگاه امام حسین(ع)، خجیر، سوهانک، اراضی تله كابین توچال ، پادگان شهید محلاتی، فرحزاد، لدمالكن و اراضی شمال ورد آورد نیز اجرا شده است.
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
برگزیده ها
امضای تفاهم نامه تهران هوشمندتوسط حناچی و آذری جهرمی

امضای تفاهم نامه تهران هوشمندتوسط حناچی و آذری جهرمی

شهردار تهران و وزیر ارتباطات تفاهم‌نامه تهران هوشمند را امضا کردند.
«گپ دیجیتال» در انتظار تهران

«گپ دیجیتال» در انتظار تهران

شهردار تهران گفت: از قدیم هم گفته می‌شد در آینده نزدیک کسانی که با فرایند دیجیتال همراهی نکنند دچار بیماری «گپ دیجیتال» خواهند شد و این گپ امکان پیشرفت را می‌گیرد.