کد خبر: ۷۰۶۷۲
تاریخ انتشار: ۲۲ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۲:۲۹
شهرفردا گزارش می‌دهد
گردشگری، یکی از اهرم‌های اقتصادی سودآور در جهان امروز می‌باشد؛ از این ‌رو مدیریت سیاسی در سطح ملی کشورها، با شناسایی ظرفیت‌های گوناگون گردشگری، به توسعه امکانات و زیرساخت‌های لازم برای جذب حداکثری گردشگری اهتمام می‌ورزند.
 به گزارش پایگاه خبری - تحلیلی «شهر فردا»، صنعت گردشگری، در زمره مباحث اقتصادی و سیاسی است؛ زیرا راهبردهای مدیریتی برای گسترش و توسعه آن از طریق نیروها و نهادهای سیاسی انجام می‌پذیرد و سودآور بودن آن از نظر مؤلفه‌های اعتباری نیز بنیادهای اقتصادی صنعت را آشکار می‌سازد . صنعت گردشگری، بزرگ‌ترین و متنوع‌ترین صنعت در دنیا به حساب می‌آید. این صنعت پویا را باید به عنوان منبع اصلی درآمد، اشتغال، رشد بخش خصوصی و توسعه ساختار زیربنایی به ویژه در کشورهای در‌حال‌توسعه دانست. در کشورهایی که تولید یا استخراج از نظر اقتصادی به صرفه نیست یا نقش چندان مهمی در صحنه تجارت و بازرگانی ندارند، به توسعه صنعت گردشگری، توجه فزاینده‌ای دارند. 

در واقع توسعه صنعت گردشگری برای کشورهای جهان به ویژه کشورهای در‎حال‎توسعه، از اهمیت بسیاری برخوردار است. براساس آمارهای موجود در سازمان جهانی جهانگردی، صنعت توریسم، تأثیر بسیاری در سیستم اقتصادی کشورها دارد؛ به صورتی‌که در سال 1998، میزان درآمد گردشگری بین‌المللی، 8 درصد کل درآمدهای صادراتی جهان را تشکیل داده است و با توجه به رشد گسترده این صنعت، پیش‌بینی می‌شود درآمد حاصل از این صنعت در سال 2020 به بیش از یک‌و‌نیم تریلیون دلار خواهد رسید. 

در اقتصاد گردشگری، پرداختن به مسائل اکولوژیک که جاذبه‌های طبیعی برای گردشگری محسوب می‌شوند، اهمیت فراوانی دارد. با این حال، موفقیت در گردشگری طبیعی تا اندازه زیادی وابسته به رویکردهای کلانی است که هر کشوری در مقیاس ملی از آن تبعیت می‌کند. کشور ایران از نظر جاذبه‌های توریستی در ردیف کشورهای برتر جهان قرار دارد و ظرفیت بالقوه زیادی در گسترش جهانگردی و توریسم بین‌المللی دارد.

در پژوهشی که در شماره اخیر فصلنامه علمی پژوهشی اقتصاد و مدیریت شهری منتشر شده، آمده است: یکی از شیوه‌ها برای افزایش بهره‌وری اقتصادی گردشگری، بررسی موضوعات اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی صنعت گردشگری به‌عنوان ابعاد مختلف آن است . پیوند میان ابعاد مختلف گردشگری، به‌منظور مدیریت بهینه در راستای توسعه پایدار گردشگری صورت می‌گیرد. 

نگاهی نظام‌مند و جامع به مقوله گردشگری، برای انتفاع اقتصادی بیشتر و پرداخت هزینه‌های زیست‌محیطی و اجتماعی- فرهنگی کمتر، ضرورت پرداخت به ابعاد درونی (معرفت‌شناختی) و بیرونی (سازمانی و روش‌شناختی) اقتصاد گردشگری را آشکار می‌کند. عدم‌بررسی نظام‌مند ابعاد اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی گردشگری، مانعی جدی در راستای تدوین سیاست‌گذاری‌های بهره‌ورانه، منسجم و یکپارچه خواهد بود. 

یکی از اهداف مهم نگرش نظام‌مند و یکپارچه به اقتصاد گردشگری، انسجام و تعادلی است که میان نظام عرضه و تقاضا در آن صورت می‌گیرد. چنین شیوه‌ای که از آن با عنوان نظریه کارکردی نیز یاد می‌شود، بر آن است که میان آنچه در واقعیت به عنوان ظرفیت‌های گردشگری وجود دارد و آنچه در عمل تولید می‌شود، نقطه تعادلی وجود دارد که سیاست‌گذاران و برنامه‌ریزان باید مجموعه اقدامات خود را در این راستا سامان‌دهی کنند . همچنین براساس این نظریه، به حداکثر رساندن کارکردهای اقتصادی گردشگری و کاستن از برایندهای مخرب آن، به‌ویژه در زمینه محیط‌زیست تأکید شده است. 

به منظور برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری منسجم در اقتصاد گردشگری و به حداکثر رساندن صرفه‌های اقتصادی نظام عرضه و تقاضا در گردشگری، به‌کارگیری شیوه‌های مدیریتی و سیاست‌گذاری یکپارچه ضروری است. به عبارت دیگر، اقتصاد گردشگری باید به مقوله‌ای سازمانی و چندلایه تبدیل شود و سپس برای مدیریت منسجم و یکپارچه آن اقدام شود .

 مدیریت اقتصاد گردشگری به صورت یکپارچه و بهره‌مندي از پيامدهاي آن در سه سطح خرد، مياني و كلان قابل بررسي است؛ در سطح خرد اقتصاد گردشگری، اشاره به افراد موجود در شبكه عرضه و تقاضای گردشگری دارد كه بر اثر تعامل ميان اين افراد، نظام عرضه و تقاضای اقتصاد گردشگری شكل مي‌گيرد.

 در سطح مياني، نظام اقتصادی گردشگری به اجتماعات، گروه‌ها و سازمان‌ها اشاره دارد و باعث تقويت و ساخت بنيه ارزشي و تعاملي گردشگری مي‌شود. در سطح كلان نیز اقتصاد گردشگری شامل سازمان‌ها و گروه‌هاي مختلفی است که موجب شكل‌گيري و تقويت نظام اقتصادی گردشگری به عنوان منبع شناخت و دانش، مدیریت و بهره‌وری اقتصاد گردشگری مي‌شود. 

بر اين اساس، نظام اقتصادی گردشگری موضوعاتي چون: شدت و كيفيت روابط و تعاملات بين افراد و گروه‌ها و احساس تعهد و اعتماد دوجانبه به هنجارها و ارزش‌هاي مشترك را شامل مي‌شود و به عنوان يك حس تعلق و پيوستگي اجتماعي مي‌باشد. در سطح مياني، به زيرساخت‌هاي ارزشي و تعاملي سازمان‌ها و نهادها بايد اشاره كرد. در اين سطح، نظام اقتصادی گردشگری را نوعي موجوديت در نظر مي‌گيرند كه نخست، برخوردار از جنبه‌هاي ساخت اقتصادی است و دوم، كنش‌هاي خاص گردشگران (حقيقي يا حقوقي) را درون ساختار اجتماعي تسهيل مي‌كند.  در سطح كلان، نظام اقتصادی گردشگری به زيرساخت‌ها ختم مي‌شود. در اين سطح بايد به محيطي اشاره كرد كه سازمان‌ها و نهادها در آن فعاليت مي‌كنند. در اين فعاليت، نقش قوانين، چارچوب حقوقي، نوع حكومت و نظام سياسي، ميزان عدم‌تمركز در خط‌مشي كلان اقتصاد گردشگری مورد توجه قرار دارد. همچنین، در اين سطح تعامل متقابلي كه میان نهاد مدیران محلی با ساير دستگاه‌ها وجود دارد، قابل بررسي است.

گردشگري و اقتصـاد پيرامـون آن، رونـد گـذار از سـنت بـه مدرنيتـه و پسامدرن را در عرصه‌هاي اجتماعي- اقتصادي و فرهنگي تسهيل كرده و عملاً در همـه موارد موجب ساختارشكني شده است. فضاي گردشگري هر مقصد گردشگري، به عنوان يك زيربخـش در نظام برنامه‌ريزي منطقه‎اي به حساب مي‌آيد تا از اين طريـق بتوانـد تخصـيص‎هـ‌اي عمودي را در زمينه توسعه گردشگري، به فعاليت‌هاي افقي تبـديل نمايـد.

گردشگری، یکی از شیوه‌های اقتصادی بسیار کارآمد در جهان امروز شناخته می‌شود؛ بدان گونه که امروزه گردشگری به عنوان یک صنعت، راهکاری اقتصادی و سیاسی به‌شمار می‌آید. این راهکار، به ویژه برای اقتصاد غیرنفتی، بسیار کارآمد است و می‌تواند یکی از مهم‌ترین بسترها برای تحقق اقتصاد چندمحصولی باشد. به همین دلیل، گردشگری، به تدوین راهبردها و برنامه‌های جامع در سطح کلان مدیریتی نیازمند است.

 در این راستا، پیشنهادهای زیر در چارچوب برنامه‌های راهبردی برای تقویت اقتصاد و صنعت گردشگری ارائه می‌شود:

-بررسی موانع و مشکلات توسعه پایدار صنعت گردشگری 
-برنامه‌ریزی استراتژیک توسعه پایدار گردشگری با مدل‌های استراتژیک دیگر
-بررسی راهبردهای محیط کلان توسعه گردشگری روستایی- شهری 
-یکپارچه‌سازی نهادهای مسئول و تصمیم‌گیر در بخش گردشگری در سطح کشوری و افزایش میزان اختیارات نهاد یکپارچه استانی 
-تدوین برنامه‌های بلندمدت و جامع برای پایدارسازی اقتصادی و صنعتی گردشگری
-افزایش برخورداری سخت‌افزاری از جمله در بخش ارتباطی و مواصلاتی
-تخصیص شبکه‌های اجتماعی و نرم‌افزاری برای تبلیغ و شناساندن ظرفیت‌های گردشگری در سطح کشور
-بازسازی فرهنگ بومی و عشایری به عنوان گردشگری فرهنگی
-استفاده از ظرفیت جغرافیای طبیعی در چارچوب ژئوتوریسم و ژئوپارک (گردشگری طبیعی)
-ایجاد پلیس گردشگری برای تحکیم امنیت به‌ویژه در بخش ژئوتوریسم
-یکپارچه‌سازی طرح‌های زیرساختی در بخش اقامت، پذیرایی و تورهای گردشگری 
-تدوین برنامه‌های بلندمدت حفاظتی به منظور پیش‌گیری از تخریب و آسیب محیط‌زیست .

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
برگزیده ها
«گپ دیجیتال» در انتظار تهران

«گپ دیجیتال» در انتظار تهران

شهردار تهران گفت: از قدیم هم گفته می‌شد در آینده نزدیک کسانی که با فرایند دیجیتال همراهی نکنند دچار بیماری «گپ دیجیتال» خواهند شد و این گپ امکان پیشرفت را می‌گیرد.
راه تحقق شفافیت انتشار اطلاعات است

راه تحقق شفافیت انتشار اطلاعات است

رییس شورای اسلامی شهر تهران بر لزوم بهره‌گیری از فناوری‌های نوین در مدیریت شهری تاکید کرد و گفت‌: باید بهره‌گیری از فناوری‌های نوین در مدیریت شهری در دستور کار قرار گیرد و از مقاومت و یا موازی کاری پرهیز شود.